Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018

ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Διαγράψτε Το Χρέος, Όχι Τα Δικαιώματά Μας

Η μάχη για να μην περάσει το πολυνομοσχέδιο που έστειλε η κυβέρνηση στη Βουλή είναι ένας τριπλός σταθμός για το κίνημα της εργατικής αντίστασης στα Μνημόνια.

Πρώτα απ' όλα, είναι σταθμός γιατί αποδομεί όλη την προπαγάνδα ότι η κυβέρνηση Τσίπρα προωθεί την έξοδο από τα Μνημόνια. Πρόκειται για άγρια αντεργατική επίθεση που βάζει χέρι στον πρωτοβάθμιο συνδικαλισμό, κάνει πλάτες στους τραπεζίτες για ηλεκτρονικό τζόγο με τα ακίνητα και ξεπουλάει μονάδες της ΔΕΗ. Στρώνει το δρόμο για διαιώνιση των Μνημονίων με θηριώδη “πρωτογενή πλεονάσματα” για πολλά χρόνια.

Ταυτόχρονα, για πρώτη φορά στα χρόνια των Μνημονίων, στήνεται η συναίνεση του ΣΥΡΙΖΑ με τη ΝΔ του Μητσοτάκη και το “διευρυμένο” ΠΑΣΟΚ της Φώφης μαζί με το Ποτάμι. Το τρίτο Μνημόνιο είχε ψηφιστεί από τη ΝΔ του Μεϊμαράκη το καλοκαίρι του 2015, αλλά ύστερα ο Μητσοτάκης ζητούσε κάθε μέρα να πέσει η κυβέρνηση. 


Τώρα, η ΔΑΚΕ και η ΠΑΣΚΕ πρωτοστατούν μαζί με τους φιλοκυβερνητικούς συνδικαλιστές για να εμποδίσουν την απεργία ενάντια στο πολυνομοσχέδιο. Ακόμη και η ακροδεξιά πτέρυγα της ΝΔ συναινεί με δηλώσεις του Άδωνη Γεωργιάδη ότι “ο ΣΥΡΙΖΑ έβαλε μυαλό, κάλιο αργά παρά ποτέ”. Σαν συνέπεια, ακούγονται τριγμοί για νέο κόμμα στα δεξιά της ΝΔ με σημαία μια νέα εθνικιστική υστερία για το Μακεδονικό, αλλά το κύριο στοιχείο των εξελίξεων είναι το κοινό αντιαπεργιακό μέτωπο Τσίπρα-Μητσοτάκη.

Σε πείσμα αυτών των προσπαθειών, όμως, η απεργία αυτής της Παρασκευής ενάντια στο απεργοκτόνο πολυνομοσχέδιο οργανώνεται από τη βάση με τη στήριξη των συνδικαλιστών από το ΚΚΕ, τη ΛΑΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Και αυτό αποτελεί σταθμό για το κίνημα. Να θυμηθούμε ότι προηγούμενες απόπειρες ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ για να μπλοκάρει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία πανεργατικές απεργίες είχαν γίνει το 2008 μέσα στη φωτιά της εξέγερσης μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου και το 2010 όταν ξεκινούσε η πάλη ενάντια στα μέτρα του ΓΑΠ που προετοίμαζαν το πρώτο Μνημόνιο. Και τις δυο φορές οι γραφειοκράτες είχαν αποτύχει και οι πρωτοβουλίες από τα κάτω είχαν ανοίξει το δρόμο για άνοδο του κινήματος. Τώρα, η επιτυχία της απεργίας της Παρασκευής μπορεί να παίξει τον ίδιο ρόλο για την κλιμάκωση της εργατικής αντίστασης.

Διχάλα

Μπροστά μας ανοίγεται μια διχάλα. Είτε οι μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις, παλιές και νέες, θα επιβάλουν τη δική τους “έξοδο” πάνω στις πλάτες της εργατικής τάξης, είτε το εργατικό κίνημα θα επιβάλει τη δική του γνήσια έξοδο αναγκάζοντας τους καπιταλιστές να πληρώσουν το κόστος:

Διαγραφή του χρέους αντί για τα “πλεονάσματα” που λεηλατούν την εργατική τάξη.

Κρατικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων αντί για τις ιδιωτικοποιήσεις που χαρίζουν πλούτο στα “επενδυτικά” λαμόγια.

Ρήξη με το ευρώ, την ΕΚΤ και την ΕΕ και επιβολή εργατικού ελέγχου σε όλα τα επίπεδα, στην οικονομία και στην πολιτική.

Με ορίζοντα ένα τέτοιο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα, η πέρα από τον ΣΥΡΙΖΑ Αριστερά μπορεί να στηρίξει την αντεπίθεση του εργατικού κινήματος για να μην περάσουν τα μέτρα Τσίπρα και να αρχίσουμε να παίρνουμε πίσω όλα όσα μας λεηλάτησαν.

Πηγή : ergatiki

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου