Ανακοίνωση Της ΔΕΑ Μετά Τα Αποτελέσματα Των Εκλογών Της 7ης Ιουλίου

1. Το αποτέλεσμα των εκλογών της 7ης Ιουλίου δημιουργεί ένα πολιτικό συσχετισμό δύναμης, δυσμενή για την εργατική τάξη και τις λαϊκές δυνάμεις.

Το πο­σο­στό της ΝΔ (39,85%) που δίνει δυ­να­τό­τη­τα σχη­μα­τι­σμού αυ­το­δύ­να­μης κυ­βέρ­νη­σης στην ακραία νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη ηγε­σία της ΝΔ υπό τον Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη, μαζί με το υψηλό πο­σο­στό που συ­γκρά­τη­σε ο Αλ. Τσί­πρας (31,53%) -παρά τις τρα­γι­κές ευ­θύ­νες του στο πως άνοι­ξε ο δρό­μος για την πα­λι­νόρ­θω­ση της νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης Δε­ξιάς στην κυ­βερ­νη­τι­κή εξου­σία- δη­μιουρ­γούν ένα υψηλό άθροι­σμα πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων που -του­λά­χι­στον μέσα στη Βου­λή- δε­σμεύ­ο­νται για την υπο­στή­ρι­ξη των «συμ­φω­νη­θέ­ντων» με τους δα­νει­στές, την υπο­στή­ρι­ξη της πο­λι­τι­κής των Μνη­μο­νί­ων και του «Με­σο­πρό­θε­σμου» προ­γράμ­μα­τος που η κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα κλη­ρο­δο­τεί στην κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη!

Αυτό το υψηλό πο­σο­στό του δε­σμευ­μέ­νου από τα Μνη­μό­νια «δι­κομ­μα­τι­σμού», πα­ρα­πέ­μπει σε πο­σο­στά προ της πο­λι­τι­κής κρί­σης που προ­κά­λε­σαν οι με­γά­λοι αντι­μνη­μο­νια­κοί αγώ­νες της πε­ριό­δου του 2010 -13. Εμ­φα­νί­ζο­νται, έτσι, να ση­μα­δεύ­ουν το τέλος του πο­λι­τι­κού κύ­κλου που άνοι­ξαν οι με­γά­λοι ερ­γα­τι­κοί και λαϊ­κοί αγώ­νες της προη­γού­με­νης πε­ριό­δου.

ΚΟΚΚΙΝΟ ΔΙΚΤΥΟ Με Το Βλέμμα Στην "Επόμενη Μέρα" - Ψήφος Στη ΛΑΕ Για Την Ανασυγκρότηση Της Ριζοσπαστικής Αριστεράς

Ενάντια στη νεοφιλελεύθερη Δεξιά και τη "μνημονιακή αριστερά"

1. Είναι από τις λίγες φορές τα τε­λευ­ταία χρό­νια, όπου το απο­τέ­λε­σμα των επερ­χό­με­νων εθνι­κών εκλο­γών είναι λί­γο-πο­λύ δε­δο­μέ­νο ως προς το ποιο κόμμα θα βγει πρώτη δύ­να­μη και νι­κη­τής των εκλο­γών. Ιδιαί­τε­ρα μετά το απο­τέ­λε­σμα των Ευ­ρω­ε­κλο­γών, η νίκη της ΝΔ θε­ω­ρεί­ται βέ­βαιη ενώ το εν­δια­φέ­ρον με­τα­το­πί­ζε­ται στο εάν έχει ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δυ­να­τό­τη­τες μεί­ω­σης της δια­φο­ράς με τη ΝΔ ή εάν στην επό­με­νη βουλή θα εκ­προ­σω­πού­νται έξι ή επτά κόμ­μα­τα. Γι αυτό και στις 7 Ιούλη ψη­φί­ζου­με με το βλέμ­μα στραμ­μέ­νο στην «επό­με­νη μέρα» και στην ανά­γκη κοι­νω­νι­κής και πο­λι­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης απέ­να­ντι τόσο στην ακραία νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη ΝΔ όσο και στο μνη­μο­νια­κό ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, που έχουν συμ­φω­νή­σει «στρα­τη­γι­κά» στο μο­νό­δρο­μο της διαρ­κούς λι­τό­τη­τας, του αυ­ταρ­χι­σμού, του ρα­τσι­σμού και της προ­σχώ­ρη­σης στα ιμπε­ρια­λι­στι­κά σχέ­δια ΝΑΤΟ και ΕΕ στην πε­ριο­χή, με τους αντα­γω­νι­σμούς της ελ­λη­νι­κής και της τουρ­κι­κής αστι­κής τάξης για τον έλεγ­χο των ΑΟΖ να οξύ­νο­νται επι­κίν­δυ­να.

Το Εditorial Της "Εργατικής Αριστεράς" Που Κυκλοφορεί (φύλλο Νο 436)

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, η ελληνική στρατιωτική και διπλωματική ηγεσία διατυμπανίζει την άποψη ότι δεν είναι πραγματικός ο κίνδυνος ενός «θερμού επεισοδίου», δηλαδή μιας πράξης ένοπλης αναμέτρησης με την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο, στα νερά πέριξ της Κύπρου ή, ακόμα πιο επικίνδυνα, γύρω από το Καστελόριζο.

Πι­θα­νό­τα­τα αυτή η εκτί­μη­ση να είναι σωστή. Η κα­τά­στα­ση στις δύο χώρες, την Ελ­λά­δα και την Τουρ­κία, αλλά κυ­ρί­ως στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή, είναι τόσο αστα­θής και αβέ­βαιη, που κάνει εγκλη­μα­τι­κό κάθε «παι­χνί­δι» με το άνοιγ­μα της πόρ­τας του τρε­λο­κο­μεί­ου που συ­νι­στά ένα «θερμό επει­σό­διο» που θα μπο­ρού­σε εύ­κο­λα να ξε­φύ­γει από κάθε ελεγ­χό­με­νη διά­στα­ση.

Ομως, την ίδια στιγ­μή στο ελ­λα­δι­κό και κυ­πρια­κό «στρα­τό­πε­δο», με τη σαφή στή­ρι­ξη όλων των δυ­τι­κών Με­γά­λων Δυ­νά­με­ων, υπάρ­χει η επι­μο­νή ότι τα κα­τα­τε­θει­μέ­να σχέ­δια κα­τα­νο­μής της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου είναι αδια­πραγ­μά­τευ­τα, είναι κά­ποιου εί­δους εν­σάρ­κω­ση ενός Διε­θνούς Δι­καί­ου.

Η κρίση της ΛΑΕ / του Αντώνη Νταβανέλου

Αντώνης Νταβανέλος

Οι εκλογές ήταν για τη ΛΑΕ μια συντριπτική πολιτική ήττα. Όχι μόνο δεν κατόρθωσε να αντλήσει από τη δεξαμενή της αγανάκτησης απέναντι στον Τσίπρα, αλλά έχασε και μεγάλο μέρος της επιρροής που είχε στο ξεκίνημά της, το 2015: Πήρε 0,56% (από 2,86% το Σεπτέμβρη του ’15) και 31.180 ψήφους (από 155.242 ψήφους).

Τα στοι­χεία είναι αφο­πλι­στι­κά και δεν μπο­ρούν να ερ­μη­νευ­τούν με δευ­τε­ρεύ­ο­ντες πα­ρά­γο­ντες, όπως η πο­λι­τι­κή αι­σθη­τι­κή ή η «διεισ­δυ­τι­κό­τη­τα» κά­ποιων ηγε­τι­κών προ­σώ­πων. Οι αριθ­μοί δεί­χνουν πο­λι­τι­κό πρό­βλη­μα.

Αυτό εμ­φα­νί­στη­κε γρή­γο­ρα μετά την ιδρυ­τι­κή Συν­διά­σκε­ψη του 2016. Για υγιείς λό­γους, η ηγε­σία της ΛΑΕ πα­ρέ­μει­νε προ­ση­λω­μέ­νη στην προ­ο­πτι­κή της ανα­τρο­πής του Τσί­πρα από τα αρι­στε­ρά. Όμως εγκλω­βί­στη­κε στην άποψη ότι αυτό μπο­ρεί να συμ­βεί/θα συμ­βεί μέσα από μια αιφ­νί­δια κε­ντρι­κο­πο­λι­τι­κή κρίση και εκλο­γι­κή ανα­τρο­πή, άποψη που οδη­γού­σε τη ΛΑΕ σε μια διαρ­κή «εκλο­γι­κή ετοι­μό­τη­τα». 

Το editorial της "Εργατικής Αριστεράς" που κυκλοφορεί (φύλλο Νο 435)

Η ευρωκάλπη της 26ης Μάη αποτύπωσε την πολιτική κρίση στην Ευρώπη.

Ο ιστο­ρι­κός δι­κομ­μα­τι­σμός (κε­ντρο­δε­ξιά και σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τία) δέ­χε­ται σκλη­ρά χτυ­πή­μα­τα σε μια σειρά χώρες και εμ­φα­νί­ζε­ται για πρώτη φορά στην ιστο­ρία του ευ­ρω­κοι­νο­βου­λί­ου αδύ­να­μος να δια­τη­ρή­σει την πλειο­ψη­φία των εδρών. Άλλες δυ­νά­μεις ήταν αυτές που κα­τέ­γρα­ψαν άνοδο, όπως οι φι­λε­λεύ­θε­ροι κε­ντρώ­οι, η ακρο­δε­ξιά και οι Πρά­σι­νοι.

Το «ακραίο κέ­ντρο», η λο­γι­κή της σύ­γκλι­σης κε­ντρο­δε­ξιάς-κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς πα­ρά­γει πλέον και δια­κρι­τές πο­λι­τι­κές συ­γκρο­τή­σεις (Μα­κρόν, Σιου­δα­δά­νος) που επι­χει­ρούν να λει­τουρ­γή­σουν ως αστι­κές εφε­δρεί­ες στην κρίση των πα­ρα­δο­σια­κών κομ­μά­των.

Εκδηλώσεις Στον Πολυχώρο "Κομμούνα"

Διεθνιστική Εργατική Αριστερά : Για Τα Αποτελέσματα Των Εκλογών

Ανακοίνωση της ΔΕΑ

1. Η νίκη της ΝΔ του Κυρ. Μη­τσο­τά­κη, με 9,4% δια­φο­ρά από τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ του Αλ. Τσί­πρα, κλεί­νει τον πο­λι­τι­κό κύκλο που άρ­χι­σε το κα­λο­καί­ρι του 2015 με την προ­δο­σία του δη­μο­ψη­φί­σμα­τος, με τη στρο­φή του Αλ. Τσί­πρα προς το μνη­μό­νιο 3 και με την ανά­λη­ψη από το κόμμα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ της κυ­βερ­νη­τι­κής δια­χεί­ρι­σης των νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρων αντι­με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων που απαι­τού­σαν οι δα­νει­στές και η ντό­πια κυ­ρί­αρ­χη τάξη.

Το απο­τέ­λε­σμα αυτό είναι αδύ­να­τον να ερ­μη­νευ­τεί από όσους/ες απο­φεύ­γουν να ανα­φέ­ρο­νται ή υπο­τι­μούν την πε­ρί­ο­δο 2015-19.

Στα χρό­νια αυτά μια δήθεν «αρι­στε­ρή» κυ­βέρ­νη­ση έκανε σκλη­ρή νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη πο­λι­τι­κή, ταυ­τί­στη­κε με τη γραμ­μή των ΗΠΑ του Ντό­ναλντ Τραμπ στα Βαλ­κά­νια και στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο, επι­χεί­ρη­σε να ανα­βιώ­σει μια «προ­ο­δευ­τι­κή συμ­μα­χία» με­ταλ­λαγ­μέ­νου σο­σιαλ­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού με στόχο να πα­ρα­τεί­νει την πα­ρα­μο­νή της στην εξου­σία.

To Εditorial Του Νέου Φύλλου Της "Εργατικής Αριστεράς" (Νο 434)

Από την κάλπη των αυτοδιοικητικών εκλογών και των ευρωεκλογών θέλουμε να βγει πολιτικό μήνυμα.

Μή­νυ­μα κα­τα­δί­κης της κυ­βερ­νη­τι­κής πο­λι­τι­κής, του μνη­μο­νια­κού ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ του Αλ. Τσί­πρα. Κα­τα­δί­κης του εγκλω­βι­σμού στη βάρ­βα­ρη νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη λι­τό­τη­τα διαρ­κεί­ας. Κα­τα­δί­κης της ταύ­τι­σης μιας τά­χα­μου Αρι­στε­ράς με την ιμπε­ρια­λι­στι­κή πο­λι­τι­κή των ΗΠΑ του Τραμπ και της ΕΕ. Κα­τα­δί­κης της ρα­τσι­στι­κής πο­λι­τι­κής που συ­νε­χί­ζει να αντι­με­τω­πί­ζει τους πρό­σφυ­γες ως εχθρούς και τους με­τα­νά­στες ως αν­θρώ­πους δεύ­τε­ρης κα­τη­γο­ρί­ας.

Μή­νυ­μα κα­τα­δί­κης του νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρου ρε­βαν­σι­σμού της Δε­ξιάς και του Κυρ. Μη­τσο­τά­κη, που απει­λούν να με­τα­τρέ­ψουν την πο­λι­τι­κή ήττα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σε στρα­τη­γι­κή ήττα του ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος, των κοι­νω­νι­κών αντι­στά­σε­ων και των αρι­στε­ρών απε­λευ­θε­ρω­τι­κών ιδεών. Που θέ­λουν να με­γε­θύ­νουν τη λι­τό­τη­τα σε πο­λι­τι­κή πλή­ρους «ελευ­θε­ρί­ας» του κε­φα­λαί­ου και γι’ αυτό ευαγ­γε­λί­ζο­νται την ενί­σχυ­ση της κα­τα­στο­λής και της «τάξης» σε βάρος της ελευ­θε­ρί­ας και των δι­καιω­μά­των της κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φί­ας.

Κάλεσμα Για Μια Ενωτική Παρέμβαση Της Ριζοσπαστικής Αριστεράς Στις ευρωεκλογές

Το κείμενο-κάλεσμα και το εισαγωγικό σημείωμα, δημοσιεύτηκαν στην Εργατική Αριστερά.

Οι ερ­χό­με­νες ευ­ρω­ε­κλο­γές είναι κρί­σι­μες. Οι κυ­βερ­νη­τι­κές δυ­νά­μεις του νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρου «ακραί­ου κέ­ντρου», οι δυ­νά­μεις που έχουν προ­κύ­ψει μέσα από τη σύ­γκλι­ση της πα­ρα­δο­σια­κής Δε­ξιάς της «ευ­ρω­παϊ­κής ορ­θο­δο­ξί­ας» με τη νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τία και την κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά της «ευ­ρω­παϊ­κής με­ταρ­ρύθ­μι­σης», προ­σπα­θούν να εμ­φα­νι­στούν ως το αντί­πα­λο δέος απέ­να­ντι στην ανερ­χό­με­νη κι επι­κίν­δυ­νη ακρο­δε­ξιά, που συν­δυά­ζει την υπο­στή­ρι­ξη στις νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες αντι­με­ταρ­ρυθ­μί­σεις με το ρα­τσι­σμό, τον εθνι­κι­σμό, την απει­λή στα στοι­χειώ­δη δη­μο­κρα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα της κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φί­ας.

Ο εγκλω­βι­σμός σε αυτό το δί­πο­λο, αλλά και η υπο­τί­μη­σή του, συ­νι­στούν κρί­σι­μο πο­λι­τι­κό λάθος. Είναι φα­νε­ρή η ανά­γκη εναλ­λα­κτι­κής κα­τεύ­θυν­σης, που θα συν­δυά­ζει την ανα­γκαία πο­λι­τι­κή κα­θα­ρό­τη­τα με μια συ­γκέ­ντρω­ση δύ­να­μης που θα διεκ­δι­κεί μα­ζι­κό­τη­τα και σο­βα­ρό­τη­τα.

Το editorial της "Εργατικής Αριστεράς" που κυκλοφορεί (φύλλο Νο 426)

Πίσω από τις τυμπανοκρουσίες της αντιπαράθεσης με την εθνικιστική «αντίρρηση» της Δεξιάς και της ακροδεξιάς κρύβονται οι πραγματικοί κίνδυνοι της πολιτικής που υπαγόρευσαν το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ και η ΕΕ και επισημοποιεί η κυβέρνηση Τσίπρα και ο ΣΥΡΙΖΑ με τη συμφωνία των Πρεσπών.

Η ιδέα ότι η επέ­κτα­ση του ΝΑΤΟ στα Βαλ­κά­νια θα εμπε­δώ­σει την ει­ρή­νη στην «πυ­ρι­τι­δα­πο­θή­κη της Ευ­ρώ­πης» είναι πα­ρα­λο­γι­σμός. Η συμ­φω­νία των Πρε­σπών γί­νε­ται κα­τα­νοη­τή από όλους σαν το πρώτο βήμα στο με­γά­λο δρόμο μιας συ­νο­λι­κό­τε­ρης «διευ­θέ­τη­σης» που θα έχει νι­κη­τές και ητ­τη­μέ­νους. Σχε­δόν αμέ­σως άνοι­ξαν τα θέ­μα­τα «ρύθ­μι­σης» των σχέ­σε­ων Ελ­λά­δας-Αλ­βα­νί­ας, του Κοσ­σό­βου, των σχέ­σε­ων Βουλ­γα­ρί­ας-Βό­ρειας Μα­κε­δο­νί­ας, των σχέ­σε­ων της Σερ­βί­ας με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ κ.ο.κ. Όλα τα φίδια που κοι­μού­νταν –προ­σω­ρι­νά– στην πε­ριο­χή, ξυ­πνούν κι ακο­νί­ζουν τα δό­ντια τους. 

Οι εθνι­κι­στές κάθε από­χρω­σης βρί­σκο­νται σε υπερ­διέ­γερ­ση. Αυτό είναι το κα­λύ­τε­ρο υπό­στρω­μα για την πο­λι­τι­κή του «διαί­ρει και βα­σί­λευε» που πα­ρα­δο­σια­κά χρη­σι­μο­ποιούν οι Με­γά­λες Δυ­νά­μεις, χωρίς να δι­στά­ζουν να σπρώ­χνουν τους λαούς σε αντα­γω­νι­σμούς και πα­ρά­λο­γες πε­ρι­πέ­τειες. Η ει­ρή­νη στα Βαλ­κά­νια είναι υπό­θε­ση μια συ­νει­δη­τής πο­λι­τι­κής Φι­λί­ας και Διε­θνι­στι­κής Αλ­λη­λεγ­γύ­ης που, όμως, πάντα είχε και εξα­κο­λου­θεί να έχει ως προ­ϋ­πό­θε­ση τη ρήξη με την ιμπε­ρια­λι­στι­κή επί­βλε­ψη και επο­πτεία.

To editorial του νέου φύλλου της "Εργατικής Αριστεράς" (Νο 423)

Η  υποχώρηση του Μακρόν μπροστά στην έκρηξη των «κίτρινων γιλέκων» είναι η πρώτη ευχάριστη είδηση μετά από καιρό.

Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι η πρώτη ση­μα­ντι­κή νίκη του κό­σμου μας μετά το κα­λο­καί­ρι του 2015, όταν η συν­θη­κο­λό­γη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ενί­σχυ­σε τις τά­σεις απο­γο­ή­τευ­σης διε­θνώς.

Το γε­γο­νός ότι η εί­δη­ση αυτή έρ­χε­ται από μια κε­ντρι­κή χώρα στην Ευ­ρώ­πη, από τη Γαλ­λία που πα­ρα­δο­σια­κά απο­τε­λεί ένα «ερ­γα­στή­ριο» όπου προ­α­ναγ­γέ­λο­νται γε­νι­κό­τε­ρες αλ­λα­γές, δίνει με­γα­λύ­τε­ρη ση­μα­σία στην εξέ­λι­ξη. Κα­νείς δεν δι­καιού­ται να ξεχνά ότι ο γαλ­λι­κός απερ­για­κός Δε­κέμ­βρης ήταν ο προ­άγ­γε­λος του διε­θνούς κι­νή­μα­τος κατά της νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης κα­πι­τα­λι­στι­κής πα­γκο­σμιο­ποί­η­σης στις αρχές του 21ου αιώνα, ανοί­γο­ντας έναν ευρύ κύκλο αγώ­νων και ελ­πί­δων, μια πρώτη φάση της εξέ­γερ­σης για την ανα­τρο­πή του νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού.

Το editorial της "Εργατικής Αριστεράς" που κυκλοφορεί (φύλλο Νο 417)

Η μόνη αξία της παρουσίασης των προγραμμάτων του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ στη ΔΕΘ ήταν ότι συγκεκριμενοποίησαν τη σύγκλιση, την ανταγωνιστική συνύπαρξη, των Τσίπρα και Μητσοτάκη μέσα στις συνθήκες που δημιουργεί το ψευδεπίγραφο «τέλος» των μνημονίων.

Αν αυτή η πο­λι­τι­κή αφε­θεί να προ­χω­ρή­σει ανε­μπό­δι­στα, το απο­τέ­λε­σμα θα είναι μια διαρ­κής βάρ­βα­ρη λι­τό­τη­τα για την κοι­νω­νι­κή πλειο­ψη­φία, σε συν­δυα­σμό με τη συ­στη­μα­τι­κή προ­σπά­θεια κυ­βέρ­νη­σης και αντι­πο­λί­τευ­σης να ενι­σχύ­σουν τη θέση της ντό­πιας κυ­ρί­αρ­χης τάξης. Το πα­ρα­δο­σια­κό αφή­γη­μα ότι το με­ρί­διο των φτω­χών θα αυ­ξη­θεί μόνο εάν και εφό­σον, δια της ανά­πτυ­ξης, αυ­ξη­θεί η συ­νο­λι­κή «πίτα», μπαί­νει ξανά μπρο­στά. Με τη ση­μα­ντι­κή υπο­ση­μεί­ω­ση ότι προ­ϋ­πό­θε­ση για κάθε μέτρο θα είναι η σύμ­φω­νη γνώμη των δα­νει­στών.

Δεν είναι κα­θό­λου δε­δο­μέ­νο ότι τα πράγ­μα­τα θα πάνε έτσι.

Το editorial της "Εργατικής Αριστεράς" που κυκλοφορεί (φύλλο Νο 413)

Ο Τσίπρας και ο Καμμένος ετοιμάζονται για τις φιέστες εορτασμού του «τέλους των μνημονίων», προσπαθώντας να μας κάνουν να ξεχάσουμε τη συμφωνία τους με την τρόικα για την απαραβίαστη συνέχεια των μνημονιακών πολιτικών μέχρι το… 2060.

Να ξε­χά­σου­με τα θη­ριώ­δη πλε­ο­νά­σμα­τα, το τσε­κού­ρε­μα των συ­ντά­ξε­ων, το πά­γω­μα των μι­σθών σε επί­πε­δα πεί­νας, τη διαρ­κή αύ­ξη­ση της φο­ρο­λό­γη­σης των λαϊ­κών ει­σο­δη­μά­των, το κύμα των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων, τη μα­ζι­κή ανερ­γία παρά τον καλ­πα­σμό της ελα­στι­κο­ποί­η­σης κ.ο.κ.

Το σόου απεί­λη­σαν οι κα­τα­στρο­φι­κές πυρ­κα­γιές στην Ατ­τι­κή, που απέ­δει­ξαν ότι τα μνη­μο­νια­κά πλε­ο­νά­σμα­τα στά­ζουν, κυ­ριο­λε­κτι­κά, αίμα απλών αν­θρώ­πων. Γιατί τα μνη­μό­νια και ο νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός έχουν αφή­σει για με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα την πρό­λη­ψη απέ­να­ντι στις κα­τα­στρο­φές, τη δύ­να­μη των ανα­γκαί­ων μη­χα­νι­σμών κοι­νω­νι­κής προ­στα­σί­ας και την ορ­γά­νω­ση της κοι­νω­νι­κής αλ­λη­λεγ­γύ­ης, τε­λεί­ως στην τύχη τους. 

Η ριζοσπαστική Αριστερά και η πάλη ενάντια στον πόλεμο και τον εθνικισμό

του Αντώνη Νταβανέλου 

Είναι γνωστό ότι η εφαρμοσμένη, συγκεκριμένη πολιτική είναι πολύ πιο δύσκολη από τη γενική ιδεολογική προπαγάνδα.

Στην Ελ­λά­δα –ευ­τυ­χώς!– η Αρι­στε­ρά, και ει­δι­κό­τε­ρα η ρι­ζο­σπα­στι­κή Αρι­στε­ρά, έχει δια­τη­ρή­σει σο­βα­ρές ορ­γα­νω­μέ­νες δυ­νά­μεις σε ένα επί­πε­δο υψη­λό­τε­ρο από πολ­λές άλλες χώρες στην Ευ­ρώ­πη.

Αυτό ση­μαί­νει ότι ένα γε­νι­κό ιδε­ο­λο­γι­κό πλαί­σιο ανα­φο­ράς ενά­ντια στον ιμπε­ρια­λι­σμό, τον πό­λε­μο, τον εθνι­κι­σμό, «υπο­στη­ρί­ζε­ται» από ένα αξιο­ση­μεί­ω­το δυ­να­μι­κό, που δια­θέ­τει για τη δράση του ορι­σμέ­να «ερ­γα­λεία»: εφη­με­ρί­δες, πε­ριο­δι­κά, sites, «με­τω­πι­κές» συ­γκρο­τή­σεις κ.ά.

Το editorial της "Εργατικής Αριστεράς" που κυκλοφορεί (φύλλο Νο 411)

Η σοσιαλφιλελεύθερη καθεστωτική kolotumba ολοκληρώνεται.

Με τη συμ­φω­νία για τη διεύ­ρυν­ση του ΝΑΤΟ στα Βαλ­κά­νια, ο Τσί­πρας επι­χει­ρεί να εμ­φα­νι­στεί ως «εθνι­κός ηγέ­της», πα­ρου­σιά­ζο­ντας ως πρώτο «τρό­παιο» την υπο­χρέ­ω­ση της γει­το­νι­κής χώρας να αλ­λά­ξει το όνομά της σε Severna Makedonia και την υπο­χρέ­ω­ση πε­ρί­που 140 χωρών του κό­σμου να απο­σύ­ρουν την, ως χθες, ανα­γνώ­ρι­σή τους στη Δη­μο­κρα­τία της Μα­κε­δο­νί­ας. Η «σύν­θε­τη-γε­ω­γρα­φι­κή» ονο­μα­σία, που απο­τε­λού­σε στόχο της ελ­λη­νι­κής δι­πλω­μα­τί­ας από τη δε­κα­ε­τία του 1990, είναι η πρώτη δόση για το ρόλο του το­πι­κού συ­ντο­νι­στή της Να­τοϊ­κής και ευ­ρω­παϊ­κής «διεύ­ρυν­σης» που ανα­λαμ­βά­νει η Αθήνα.

Όμως, όπως ση­μειώ­νουν και διά­ση­μοι «εθνι­κοί δη­μο­σιο­γρά­φοι», τα βα­σι­κά ανταλ­λάγ­μα­τα αφο­ρούν στο ανα­το­λι­κό μέ­τω­πο. Στην ενί­σχυ­ση του «άξονα» με το Ισ­ρα­ήλ και στην υπο­στή­ρι­ξη από τις δυ­τι­κές Με­γά­λες Δυ­νά­μεις στα ζη­τή­μα­τα των ΑΟΖ και της ευ­ρύ­τε­ρης κα­τα­νο­μής ισχύ­ος στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο.

Το editorial της "Εργατικής Αριστεράς" που κυκλοφορεί (φύλλο Νο 410)

Η πολιτική που χαράζει η ηγετική ομάδα Τσίπρα στον ΣΥΡΙΖΑ είναι κυριολεκτικά εφιαλτική για τον κόσμο της εργασίας και τις λαϊκές δυνάμεις.

Στο όνομα της δήθεν «κα­θα­ρής εξό­δου» από τα μνη­μό­νια σχε­διά­ζε­ται ο εγκλω­βι­σμός στις μνη­μο­νια­κές πο­λι­τι­κές για μια απροσ­διό­ρι­στη, μακρά χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο, για μια ολό­κλη­ρη ιστο­ρι­κή εποχή.

Το σύ­νο­λο των μνη­μο­νια­κών νόμων και ρυθ­μί­σε­ων, το σύ­νο­λο των νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρων αντι­με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων, μο­νι­μο­ποιεί­ται και κη­ρύσ­σε­ται απα­ρα­βί­α­στο. Το πο­λυ­νο­μο­σχέ­διο με τα προ­α­παι­τού­με­να της 4ης αξιο­λό­γη­σης και το Με­σο­πρό­θε­σμο Πρό­γραμ­μα της πε­ριό­δου 2019-2022, συ­νι­στούν στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ένα 4ο μνη­μό­νιο, που επι­φυ­λάσ­σει αθροι­στι­κά μέχρι το 2022 μέτρα πρό­σθε­της λι­τό­τη­τας του­λά­χι­στον 18,5 δισ. ευρώ! Πε­ρί­που 3 δισ. ευρώ θα αφαι­ρού­νται ετη­σί­ως από τις συ­ντά­ξεις, ενώ πε­ρισ­σό­τε­ρα από 2 δισ. ευρώ ετη­σί­ως θα είναι η αύ­ξη­ση των φόρων πάνω στα λαϊκά νοι­κο­κυ­ριά, που επι­φέ­ρει η μεί­ω­ση του αφο­ρο­λό­γη­του και η αύ­ξη­ση στον ΕΝΦΙΑ και τον ΦΠΑ. Με αυτόν τον αι­μα­τη­ρό τρόπο θα επι­διω­χθούν τα θη­ριώ­δη «πλε­ο­νά­σμα­τα» που προ­βλέ­πει η συμ­φω­νία κυ­βέρ­νη­σης-δα­νει­στών.

Το editorial της "Εργατικής Αριστεράς" που κυκλοφορεί (φύλλο Νο 409)

Αυτή τη στιγμή το «κουαρτέτο» και η κυβέρνηση Τσίπρα γράφουν και ξαναγράφουν το χάρτη της διαρκούς λιτότητας, που θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε για τα επόμενα χρόνια.

Θα είναι ακόμα σκλη­ρό­τε­ρη. Στα ερεί­πια των ερ­γα­τι­κών και κοι­νω­νι­κών δι­καιω­μά­των που έχουν δη­μιουρ­γή­σει τα 3 δια­δο­χι­κά μνη­μό­νια, θα προ­στε­θούν οι νέες πε­ρι­κο­πές στις συ­ντά­ξεις, η μεί­ω­ση του αφο­ρο­λό­γη­του και οι νέες ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις.

Η νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη λι­τό­τη­τα δεν θα έχει «αντί­με­τρα». Αντί­θε­τα, ο Τσί­πρας θα δε­σμευ­τεί για μο­νι­μο­ποί­η­ση όλων των μνη­μο­νια­κών νόμων και ρυθ­μί­σε­ων, επε­κτεί­νο­ντας στο χρόνο τη σκλη­ρή δο­κι­μα­σία για τους ερ­γα­ζό­με­νους και τις λαϊ­κές τά­ξεις.

Η λι­τό­τη­τα, επί­σης, δεν θα έχει άλλη προ­ο­πτι­κή. Οι «ελα­φρύν­σεις» στο χρέος είναι απλώς ρυθ­μί­σεις με στόχο να πά­ρουν οι δα­νει­στές το μέ­γι­στο κομ­μά­τι των προσ­δο­κιών τους, όμως μέσα στα πλαί­σια μιας συμ­φω­νί­ας που όλοι γνω­ρί­ζουν ότι δεν είναι βιώ­σι­μη, ότι αργά ή γρή­γο­ρα θα

Κείμενο Αποχώρησης 68 Μελών Από Τη ΔΕΑ

Στις αρχές Απρίλη η πλειοψηφία της Κ.Ε. της ΔΕΑ αποφάσισε τη διαγραφή από την οργάνωση των τριών μελών της ΚΕ που εκλέχτηκαν με την εσωκομματική αντιπολίτευση στη Συνδιάσκεψη της οργάνωσης μόλις ένα μήνα πριν. Ο τυπικός λόγος της διάσπασης της ΔΕΑ ήταν η διακίνηση ενός κειμένου διαφωνίας στα μέλη! Ήταν η πρώτη φορά στα τελευταία 14 χρόνια που εμφανίστηκε συγκροτημένη διαφωνία στη ΔΕΑ, συγκεντρώνοντας, σε αντίξοες εσωκομματικές συνθήκες, την υποστήριξη του 37% των αντιπροσώπων της συνδιάσκεψης. Ήταν επίσης η πρώτη φορά που η Κ.Ε. προχώρησε σε διαγραφές. Η κριτική της μειοψηφίας  εστίαζε: α) σε ζητήματα πολιτικών συμμαχιών και ενιαιομετωπικής τακτικής, β) στην ανάγκη αναβάθμισης της αυτόνομης παρέμβασης της ΔΕΑ στο κίνημα και αντίστοιχα των μετωπικών εργαλείων της, γ) σε ζητήματα εσωκομματικής δημοκρατίας.

Το editorial της "Εργατικής Αριστεράς" που κυκλοφορεί (φύλλο Νο 406)

Όλοι και όλες αντιμετωπίζουμε την πρόκληση μιας κυβέρνησης της τάχα μου Αριστεράς, που καθημερινά βουλιάζει στο βούρκο της μνημονιακής πολιτικής και της ταύτισης με τη γραμμή των ιμπεριαλιστών, των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Οι πλει­στη­ρια­σμοί, το τσά­κι­σμα των συμ­βα­σιού­χων, οι ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις (με ση­μαία τη ΔΕΗ!) και τα μέτρα που «εγκυ­μο­νεί» η 4η αξιο­λό­γη­ση, θα είναι η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα για τον κόσμο μας, στους μήνες του 3ου μνη­μο­νί­ου, τον Αύ­γου­στο του 2018. Οπότε και θα αρ­χί­ζει, με φα­νε­ρή ή κα­λυμ­μέ­νη μορφή, το επό­με­νο…

Οι εξο­πλι­σμοί, η επέ­κτα­ση του ΝΑΤΟ στα Βαλ­κά­νια, η απει­λή για «θερμό» επει­σό­διο στο Αι­γαίο, η αί­σθη­ση του κό­σμου για τον κίν­δυ­νο του πο­λέ­μου, είναι η άλλη πλευ­ρά της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας.

Υπάρ­χει πραγ­μα­τι­κός αντί­πα­λος αυτής της πο­λι­τι­κής.

Πολιτική Απόφαση Της Συνδιάσκεψης Της ΔΕΑ (3-4 Μάρτη 2018)

1.Η περίοδος που ανοίγεται μπροστά μας καθορίζεται από τις αβεβαιότητες και τις αστάθειες που προκαλεί η παράταση της διεθνούς κρίσης του καπιταλισμού.

Η πα­ρα­τη­ρού­με­νη άνο­δος της κερ­δο­φο­ρί­ας μέ­ρους των με­γά­λων επι­χει­ρή­σε­ων, που στη­ρί­ζε­ται στο τσά­κι­σμα των μι­σθών, την ελα­στι­κο­ποί­η­ση των ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων και την ενί­σχυ­ση του κε­φα­λαί­ου μέσω της μεί­ω­σης της φο­ρο­λό­γη­σης και των ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών, δεν είναι αρ­κε­τή για να ση­μα­το­δο­τή­σει την αρχή ενός νέου «φω­τει­νού κύ­κλου» του κα­πι­τα­λι­σμού. Οι επεν­δύ­σεις και η πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα πα­ρα­μέ­νουν στά­σι­μες, ενώ η ανερ­γία εξα­κο­λου­θεί να πα­ρα­μέ­νει σε πολύ υψηλά επί­πε­δα. Η κερ­δο­φο­ρία του κε­φα­λαί­ου εξα­κο­λου­θεί να προ­σα­να­το­λί­ζε­ται σε πα­λιές και νέες φού­σκες.

Το πρό­σφα­το κραχ στα χρη­μα­τι­στή­ρια των ΗΠΑ και η τα­χύ­τα­τη επέ­κτα­σή του στην Ασία και στην Ευ­ρώ­πη, είναι προει­δο­ποι­ή­σεις ότι η «ανά­καμ­ψη» πα­ρα­μέ­νει εξαι­ρε­τι­κά επι­σφα­λής και ότι νέα επει­σό­δια κρί­σης βρί­σκο­νται στην ημε­ρή­σια διά­τα­ξη.